Όσο η κυβέρνηση μεριμνά να αφιερώσει κονδύλια για τους μπάτσους στα πανεπιστήμια, οι ερευνητές και οι ερευνήτριες συνεχίζουν ν’ αφήνονται στη λήθη. Με υποψήφιους/ες διδάκτορες/ίσες ανασφάλιστους/ες, χωρίς ένσημα, χωρίς μισθό. Με αμοιβές-χαρτζιλίκια, με υποτροφίες που καταβάλλονται όποτε οι αρμόδιοι θεσμοί το θυμηθούν, με την απαίτηση να λένε και ευχαριστώ που αμείβονται κατ’ εξαίρεση. Με μαύρη, ή και απλήρωτη ερευνητική και εκπαιδευτική εργασία. Με μεταδιδακτορικούς/ες ερευνητές/ριες να δουλεύουν με ολιγόμηνες συμβάσεις, που ανανεώνονται ανάλογα με το αν οι επιστημονικά υπεύθυνοι έλαβαν χρηματοδότηση ή όχι. Έτσι αντιμετωπίζει το Kράτος άτομα που επέλεξαν να δουλέψουν στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα και ερευνητικά ινστιτούτα για να παράξουν νέα γνώση.

Το Ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει το ερευνητικό δυναμικό σαν χομπίστες, που παράγουν όλη την έρευνα την ίδια ώρα που οι επιβλέποντες τους μετατρέπονται σταθερά σε μηχανή παραγωγής προτάσεων για χρηματοδότηση από ιδιωτικούς και ευρωπαϊκούς φορείς, μήπως ανανεώσουν και καμία σύμβαση αν περισσέψουν χρήματα. Έτσι, τα πανεπιστημιακά ιδρύματα υποβιβάζονται από χώρους παραγωγής πρωτότυπης και θεμελιώδους έρευνας, σε καλλιέργεια φθηνών εργατικών χεριών προς εκμετάλλευση από τ’ αφεντικά και το κεφάλαιο. Σε αυτό το καθεστώς, πολλοί/ες ερευνητές/ριες ανακαλύπτουν πως οι συμβάσεις τους δεν θα ανανεωθούν, πως δε θα αρχίσουν να πληρώνονται αν δεν ικανοποιήσουν τον/την επιβλέπων/ επιβλέπουσα, και πως δεν εργάζονται για να αμείβονται, αλλά για να φουσκώσουν το βιογραφικό τους.

Οι ‘χομπίστες’ όμως ξυπνάνε, οργανώνονται, και διεκδικούν. Καταλαβαίνουν πως όποια έρευνα γίνεται, γίνεται χάρις σ’ εκείνες και εκείνους κάτω από αντίξοες συνθήκες. Πως οι εργασίες δε δημοσιεύονται με το να ξέρει κανείς να γράφει δελεαστικές προτάσεις προς τους ιδιώτες τάζοντας τον ουρανό με τ’ άστρα, αλλά με σκληρή δουλειά που, έστω και τώρα, οφείλει να αναγνωριστεί και θεσμικά ως εργασία. Τα Πανελλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ( Σ.ΕΡ.Ε.Τ.Ε.) και ο Σύλλογος Ερευνητών/Ερευνητριών και Εργαζόμενων στην Έρευνα Ηρακλείου (Σ.Ε.Ε.Ε.Η) καλούν, στις 17 Μάη, στην πρώτη πανελλαδική κλαδική απεργία των εργαζομένων στην έρευνα και τη τριτοβάθμια εκπαίδευση, διεκδικώντας τα θεμελιώδη: να αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενες και εργαζόμενοι.

Η κλαδική ένωση εκπαίδευσης της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε στηρίζει τις δράσεις του Σ.ΕΡ.Ε.Τ.Ε. και του Σ.Ε.Ε.Ε.Η., καλώντας συλλόγους (προπτυχιακών, μεταπτυχιακών-Υπ. Διδακτόρων, εργαζομένων-ερευνητών) και σωματεία/συλλόγους εργαζομένων από Ερευνητικά Κέντρα και ΑΕΙ καθώς και από άλλους εργασιακούς κλάδους, να στηρίξουν τον αγώνα των εργαζομένων στην έρευνα, διεκδικώντας:

-Υπογραφή κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας για όσους και όσες εργάζονται στην έρευνα και τη τριτοβάθμια εκπαίδευση
-Στελέχωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και ερευνητικών ινστιτούτων με μόνιμο προσωπικό
-Την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης προς αυτούς τους φορείς
-Θεσμική εξασφάλιση αμοιβών για υποψήφιους/ες διδάκτορες/ρισες, με πλήρη ασφάλιση και ένσημα που αναλογούν στο χρόνο εργασίας τους.

Το πρόγραμμα δράσεων:

-Αθήνα 17/05/2022, 12 μ.μ. συγκέντρωση στο Υπουργείο Ανάπτυξης
-Ηράκλειο 17/05/2022, 10.30 π.μ. συγκέντρωση έξω από Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (Ι.Τ.Ε.)

https://rocinante.gr/wp-content/uploads/2022/04/roci-logo.jpghttps://rocinante.gr/wp-content/uploads/2022/04/roci-logo-300x300.jpgRocinanteΚλαδική Εκπαίδευσης
Όσο η κυβέρνηση μεριμνά να αφιερώσει κονδύλια για τους μπάτσους στα πανεπιστήμια, οι ερευνητές και οι ερευνήτριες συνεχίζουν ν’ αφήνονται στη λήθη. Με υποψήφιους/ες διδάκτορες/ίσες ανασφάλιστους/ες, χωρίς ένσημα, χωρίς μισθό. Με αμοιβές-χαρτζιλίκια, με υποτροφίες που καταβάλλονται όποτε οι αρμόδιοι θεσμοί το θυμηθούν, με την απαίτηση να λένε και ευχαριστώ...