140 χρόνια μετά την αιματοβαμμένη προλεταριακή εξέγερση στο Σικάγο, η παγκόσμια εργατική τάξη απεργεί ενάντια στον πόλεμο που της έχει κηρύξει το κεφάλαιο, είτε με τους πυραύλους είτε με την επιβολή της φτώχιας.
Οι ΗΠΑ, το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ και οι σύμμαχοί τους στην Ε.Ε. μακελεύουν τους λαούς στη δυτική Ασία και οξύνουν την αντιπαράθεση με τους ανταγωνιστές τους, για να επιβάλουν την κυριαρχία τους σε κάθε γωνιά της γης.
Η ελληνική αστική τάξη και η κυβέρνηση συμμετέχουν από την πρώτη στιγμή στον πόλεμο, προσφέροντας φρεγάτες, αεροπλάνα, στρατεύματα, δηλαδή γη και ύδωρ στους δολοφόνους του πλανήτη. Μας υπόσχονται φέρετρα και μας ετοιμάζουν το λογαριασμό για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, ενώ οι εφοπλιστές έχουν χωθεί για τα καλά στο αλισβερίσι μεταφέροντας όπλα και πετρέλαιο για λογαριασμό του Ισραήλ.
Ο κόσμος της δουλειάς έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος με την βάρβαρη αντεργατική επίθεση, τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων του, τη μείωση του πραγματικού εισοδήματος, την ακρίβεια, το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου, την εντατικοποίηση, την εργοδοτική τρομοκρατία, τα εγκλήματα στους χώρους της δουλείας, τις ασθένειες και τα κουσούρια που κουβαλάει για μια ζωή.
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση νομοθετεί για λογαριασμό των αφεντικών, τους απαλλάσσει από υποχρεώσεις και στρώνει με κάθε τρόπο το δρόμο της αιματοβαμμένης ανάπτυξής τους.
Άξια στυλοβάτης του συστήματος και συνοδοιπόρος του κεφαλαίου η συνδικαλιστική ηγεσία των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και χρημάτων, της εργασιακής ειρήνης και της ταφόπλακας των Συμβάσεων Εργασίας. Ο Παναγόπουλος και η κουστωδία του βρίσκονται στην κρυφή της σάπιας συνδικαλιστικής πυραμίδας ως εκφραστές της αστικής ιδεολογικής κυριαρχίας που διαπερνά όλο τον ιστό του συνδικαλιστικού κινήματος, από τα πρωτοβάθμια σωματεία μέχρι τις τριτοβάθμιες οργανώσεις.
Δε βρέθηκαν εκεί μόνο χάρη στους – υπαρκτούς – νόθους αντιπροσώπους και τα ψεύτικα σωματεία σφραγίδες, αλλά και στήνοντας έναν μηχανισμό εξαγοράς, εξαπάτησης, μικροαστικών αυταπατών, συντεχνιακών λογικών κι εκβιασμών.
Απέναντι στην πολεμική βαρβαρότητα, την κλιμάκωση των επιθέσεων και τη ζοφερή εργασιακή πραγματικότητα, χρειαζόμαστε τώρα ένα κίνημα απαλλαγμένο από τα βαρίδια της ήττας, της συνθηκολόγησης, του πολιτικού ρεαλισμού.
Ένα κίνημα που δε θα…λιώνει τις σόλες σε απογευματινά συλλαλητήρια, αλλά με εμπιστοσύνη στη δύναμη και το κριτήριο της βάσης θα προετοιμάσει τις μάχες με όρους νίκης.
Ένα κίνημα που θα ξεκόψει μια και καλή, πολιτικά, προγραμματικά και οργανωτικά από τον εργοδοτικό, κυβερνητικό, ρεφορμιστικό συνδικαλισμό.
Για την ανατροπή, για να πάρουμε στα χέρια τον πλούτο που παράγουμε, για την κοινωνική αυτοδιαχείριση, για έναν κόσμο χωρίς αφεντικά κράτη κι εκμετάλλευση.
Όλες όλοι στην Πρωτομαγιάτικη απεργία.
- Να σταματήσουμε την πολεμική βαρβαρότητα
- Να ηττηθούν οι παγκόσμιοι δολοφόνοι και οι σύμμαχοί τους.
- Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
- Αυξήσεις στους μισθούς – μείωση του χρόνου εργασίας.
- Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων των τελευταίων ετών.
- Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίαςστο ύψος των αναγκών μας.
Συγκεντρώσεις:
Αθήνα: 10.30 Προπύλαια
Θεσσαλονίκη: 11.00 Καμάρα
Πάτρα: 10.30 Εργατικό Κέντρο Πάτρας
#globalmayday26
#1world1struggle
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
