Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις κινητοποιήσεις για χαμηλότερα ενοίκια, Σάββατο 3/10 στις 15:00, μετρό Ακρόπολη και πορεία προς την Ισπανική Πρεσβεία.
Το τελευταίο διάστημα σε ολόκληρη την Ισπανία με επίκεντρο τη Μαδρίτη έχουν ξεκινήσει μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις με βασικό αίτημα την πρόσβαση στη στέγη ή, με άλλα λόγια, τη μείωση των ενοικίων και την προστασία όσων απειλούνται με έξωση.
Αφορμή αποτέλεσε η απόπειρα έξωσης της 87χρονης Μαρικάρμεν από το σπίτι στο οποίο ζούσε επί 70 χρόνια, καθώς αδυνατούσε να καλύψει την τεράστια διαφορά ανάμεσα στα 500 ευρώ τον μήνα που κατέβαλλε και στα 2.650 ευρώ που απαιτούσε πλέον η εταιρεία που είχε αγοράσει την πολυκατοικία. Η απάντηση ήταν άμεση. Κάτοικοι και αλληλέγγυοι μπλόκαραν την έξωση, ενώ στη συνέχεια δημιουργήθηκε καταυλισμός αλληλεγγύης και αγώνα στην Πουέρτα ντελ Σολ, στο κέντρο της Μαδρίτης. Ακολούθησαν δεκάδες κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη χώρα.
Κάτω από την πίεση αυτών των κινητοποιήσεων, στις οποίες σημαντική παρουσία είχαν και οι αναρχοσυνδικαλιστικές οργανώσεις της Ισπανίας, η 87χρονη κατάφερε να παραμείνει στο σπίτι της, ενώ παράλληλα ανακοινώθηκαν μέτρα που αφορούν στην προστασία χαμηλοεισοδηματιών, αναπήρων και ηλικιωμένων από τις εξώσεις, την παράταση των συμβολαίων μίσθωσης, τον περιορισμό των αυξήσεων των ενοικίων και των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες, και καθώς η εφαρμογή των μέτρων αυτών κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι, οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται.
Η υπόθεση της Μαρικάρμεν είναι ένα ακόμη αποτέλεσμα της πολιτικής με την οποία η κατοικία αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως επενδυτικό προϊόν και όχι ως κοινωνική ανάγκη. Εταιρείες real estate, επενδυτικά funds και πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης συγκεντρώνουν κατοικίες, αυξάνουν τα ενοίκια και μετατρέπουν ολόκληρες γειτονιές σε πεδία κερδοφορίας. Η λεγόμενη «ανάπλαση» και ο εξευγενισμός των πόλεων εκτοπίζουν σταδιακά τους κατοίκους τους, καθώς εργαζόμενοι και χαμηλόμισθοι αδυνατούν πλέον να κατοικήσουν στις ίδιες τους τις γειτονιές.
Η ίδια αντίφαση βρίσκεται μπροστά μας και στην Ελλάδα. Στην Αθήνα για παράδειγμα το μέσο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο απορροφά περίπου το 64% με 70% του μέσου μηνιαίου μισθού, ενώ για κατοικία δύο υπνοδωματίων το ποσοστό εκτοξεύεται στο 93,6%. Την ίδια στιγμή, οι απογραφές καταγράφουν μεγάλο αριθμό κενών κατοικιών. Από τη μία, λοιπόν, εκατοντάδες χιλιάδες κατοικίες παραμένουν κενές και από την άλλη εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές και συνταξιούχοι δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή στέγη.
Οι κινητοποιήσεις και οι πρώτες νίκες των σωματείων ενοικιαστών στην Ισπανία δείχνουν ότι μέσα από συλλογικούς ταξικούς αγώνες μπορούν να επιβληθούν συγκεκριμένες υλικές κατακτήσεις. Απέναντι στην απομόνωση του κάθε ενοικιαστή απέναντι στον ιδιοκτήτη, στην εταιρεία ή στο fund, η απάντηση βρίσκεται στη συλλογική οργάνωση, στα σωματεία βάσης, στις συνελεύσεις γειτονιάς, στην αλληλεγγύη απέναντι στις εξώσεις και στη συλλογική διεκδίκηση χαμηλότερων ενοικίων.
Ο αγώνας για τη στέγη δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τον αγώνα στους χώρους δουλειάς. Όταν ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος του μισθού επιστρέφει απευθείας στους ιδιοκτήτες ακινήτων και στις εταιρείες διαχείρισης, η διεκδίκηση χαμηλότερων ενοικίων πρέπει να συνδεθεί άρρηκτα με τη διεκδίκηση πραγματικών αυξήσεων στους μισθούς. Απέναντι στην ακρίβεια, στα ενοίκια που εκτοξεύονται και στη συνεχή υποχώρηση του πραγματικού μισθού, χρειάζεται η οργάνωση από τα κάτω και η σύνδεση των αγώνων στους χώρους εργασίας με τους αγώνες στις γειτονιές.
Στηρίζουμε το κάλεσμα από τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων και τις Επιτροπές Αγώνα Αγωνιστών/τριών Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, καλώντας στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον ισπανικό λαό, το Σάββατο 3 Οκτωβρίου στις 15:00 στο μετρό Ακρόπολη και στην πορεία προς την Ισπανική Πρεσβεία.
Διεκδικούμε:
- Προστασία των ενοικιαστών/τριών από τις αυξήσεις και τις εξώσεις. Θεσμοθέτηση πλαφόν στα ενοίκια.
- Προστασία της πρώτης κατοικίας από τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τις εξώσεις που θα ακολουθήσουν, με μέτρα όπως το ακατάσχετο της πρώτης κατοικίας. Κατάργηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.
- Εργατική, κοινωνική και φοιτητική κατοικία για την κάλυψη όλων των στεγαστικών αναγκών.
- Άμεση κοινωνικοποίηση των άδειων ακινήτων. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες κενές κατοικίες την ίδια στιγμή που άνθρωποι είναι άστεγοι ή ζουν σε απαράδεκτες στεγαστικές συνθήκες.
- Πάγωμα της βραχυχρόνιας μίσθωσης.
- Αλληλεγγύη στον αγώνα των Ισπανών ενοικιαστών.
- Να ανέβουν οι μισθοί – να πέσουν τα ενοίκια.
Οργάνωση στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές – συλλογικός αγώνας και αλληλεγγύη.
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
