Οι τελευταίες ημέρες βρίσκουν την Ινδονησία σε αναβρασμό, οι πορείες όμως και οι διεκδικήσεις έχουν ξεκινήσει πολύ καιρό νωρίτερα. Μαζικά πλήθη εργαζομένων, φοιτητών και ανέργων έχουν κατέβει στους δρόμους, αρνούμενοι να αποδεχτούν την ταξική αδικία. Η σπίθα άναψε με την πρόκληση της κυβέρνησης να αυξήσει τις βουλευτικές αποζημιώσεις σε προκλητικά επίπεδα. Την ίδια ώρα σχεδόν το 10% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ ο πληθωρισμός στις βασικές ανάγκες συντρίβει τη ζωή εκατομμυρίων, οι μισθοί μειώνονται και κοινωνικές δαπάνες καταργούνται.
Σε αυτή την κοινωνική κόλαση και εν μέσω των διαδηλώσεων ήρθε η κρατική βία που άναψε τη φωτιά της εξέγερσης. Πρώτα με τη δολοφονία του 21χρονου διανομέα Affan Kurniawan από τεθωρακισμένο όχημα της αστυνομίας, και τώρα απόφαση των δυνάμεων καταστολής να στραφούν με σφαίρες ενάντια σε διαδηλωτές φάνηκε ξανά το πραγματικό πρόσωπο του κράτους ως όργανο προστασίας των προνομίων του κεφαλαίου και επιβολής της βίας απέναντι στους εκμεταλλευόμενους. Η οργή ξεχείλισε και οι κινητοποιήσεις απλώθηκαν σε όλη τη χώρα, από την Τζακάρτα μέχρι τη Σουραμπάγια, τη Μπαντούνγκ, τη Γιογκιακάρτα και τη Μεντάν.
Μέσα σε αυτό το κλίμα της κρατικής τρομοκρατίας, οι εργάτες και οι εργάτριες, οι φοιτητές και φοιτήτριες της Ινδονησίας βρίσκονται διαρκώς στους δρόμους διεκδικώντας χωρίς τα ούτε ένα βήμα πίσω τα αιτήματά τους. Διεκδικούν αυξήσεις στον κατώτατο μισθό της τάξης του 10,5% για το 2026, ζητούν την κατάργηση της εργολαβοποίησης και την κατοχύρωση σταθερής εργασίας, απαιτούν νέο εργατικό δίκαιο μακριά από τον αντεργατικό «Νόμο Δημιουργίας Θέσεων Εργασίας». Παράλληλα, καταγγέλλουν τα προνόμια των πολιτικών και απαιτούν την ανακατεύθυνση των δημόσιων πόρων προς τις κοινωνικές ανάγκες, την παιδεία, την υγεία, την κατοικία.
Ως αναρχοσυνδικαλιστές και αναρχοσυνδικαλίστριες ξέρουμε πως ο καπιταλισμός δεν μπορεί να εξανθρωπιστεί και το κράτος δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί, αλλά θα πρέπει να ανατραπούν. Καταγγέλλουμε το κράτος της Ινδονησίας για τη δολοφονία του Affan Kurniawan και την εγκληματική απόφαση της αστυνομίας να στραφεί με σφαίρες απέναντι σε έναν λαό που διεκδικεί το αυτονόητο της ζωής με αξιοπρέπεια. Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη της στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που αγωνίζονται στην Ινδονησία. Από την Τζακάρτα μέχρι την Αθήνα, από τη Σουραμπάγια μέχρι το Λος Άντζελες η τάξη μας είναι μία και έχει έναν κοινό εχθρό, το κράτος και το κεφάλαιο.
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
