Τις τελευταίες ημέρες η συνθήκη διάλυσης και υπερεντατικοποίησης τηε εργασίας στο Γ.Ν.Χανίων έχει χτυπήσει κόκκινο. Οι παραιτήσεις διαδέχονται η μια την άλλη στο σύνολο των ειδικοτήτων του προσωπικού, ενώ η υπερεργασία είναι εντονότερη από ποτέ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη αποψίλωση της Νευρολογικής Κλινικής, όπου πλέον λειτουργεί μόνο με έναν μόνιμο ειδικευμένο ιατρό. Η διοίκηση και το αρμόδιο Υπουργείο όχι μόνο δεν προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα με προσλήψεις προσωπικού και ισχυρά κίνητρα αλλά αντίθετα κάνουν την κρίση ευκαιρία προκειμένου να βάλουν από την πίσω πόρτα τις ιδιωτικές εταιρείες στον χώρο της υγείας οι οποίες έρχονται να «καλύψουν» το κενό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ασθενείς, τους εργαζομένους και την κοινωνία.
Εδώ και χρόνια η λειτουργία των τεπ στηρίζεται στις φιλότιμες προσπάθειες ελάχιστων γιατρών και εργαζομένων που καλούνται να καλύψουν τεράστια κενά, εφημερίες που ξεπερνούν κάθε όριο, 24ωρες βάρδιες χωρίς ουσιαστική ανάπαυση, καθυστερήσεις στην διαχείριση περιστατικών και ασθενείς που περιμένουν με τις ώρες. Όλα αυτά συνθέτουν μια επικίνδυνη πραγματικότητα και μέσα σε αυτές τις συνθήκες αντί για στήριξη παρατηρείται απαξίωση, πίεση από την διοίκηση, μετακύληση ευθυνών προς το προσωπικό σε μια διαρκή προσπάθεια να βγει η βάρδια με κάθε κόστος. Αυτή η επικίνδυνη συνθήκη έχει ως αποτέλεσμα εξαντλημένους υγειονομικούς και ασθενείς που τίθενται σε κίνδυνο.
Η καθημερινότητα στα ΤΕΠ θυμίζει περισσότερο διαχείριση κρίσης παρά οργανωμένη παροχή φροντίδας. Περιστατικά πού απαιτούν άμεση αντιμετώπιση καθυστερούν όχι λόγω αδιαφορίας αλλά λόγω αντικειμενικής αδυναμίας. Αυτή η κατάσταση δεν είναι ούτε φυσιολογική ούτε αναπόφευκτη είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών, υποστελέχωσης και συστηματικής , μεθοδευμένης υποχρηματοδότηση που στόχο έχει την υποβάθμιση των δομών του ΕΣΥ.
Μέσα σε αυτή την συνθήκη θα πρέπει να κοιτάξουμε την συνθήκη κατάματα και να αναδείξουμε τον πραγματικό εχθρό. Είναι εύκολο να στρέψουμε τα βέλη ο ένας στον άλλον. Η συστηματική επιχείρηση ενοχοποίησης των εργαζομένων ενέχει τον κίνδυνο να δημιουργήσει μια συνθήκη κανιβαλισμού, όπου το προσωπικό, αντί να ενωθεί ενάντια στην διάλυση της δημόσιας υγείας, την εν εξελίξει ιδιωτικοποίηση και τις συνθήκες εντατικοποιημένης εργασίας, κατηγορεί ο ένας τον άλλον για τα διάφορα προβλήματα.
Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,
Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Απαιτείται εδώ και τώρα η συγκρότηση ενός ισχυρού ταξικού πανυγειονομικού κινήματος, η δραστηριοποίηση στα σωματεία και τις ομοσπονδίες μας και η οριστική ρήξη με τον κρατικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό που μόνο εμπόδια βάζει στους αγώνες μας. Είναι η ώρα που θα πρέπει να βάλουμε φρένο στην απαξίωση και την υποβάθμιση και να στοχεύσουμε τον βασικό εχθρό που δεν είναι άλλος από την κρατική πολιτική υποβάθμισης της δημόσιας υγείας προς όφελος του κεφαλαίου.
Απαιτούμε εδώ και τώρα:
- Διπλασιασμό των μισθών για όλο το προσωπικό
- Ταυτόχρονη προκήρυξη όλων των κενών θέσεων και ισχυρά κίνητρα για την άμεση κάλυψή τους
- Μονοποίηση όλων των επικουρικών και των συμβασιούχων
- Δημόσια και δωρεάν υγεία. Να μπει φρένο στην εμπορευματοποίηση της υγείας
- Λιγότερες ώρες εργασίας. Αξιοπρεπή ωράρια για όλους και όλες
Κλαδική Ένωση Υγείας – Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
