Νέες σελίδες βαρβαρότητας του καπιταλισμού σε κρίση και πολεμικό παροξυσμό ανοίγει η επίθεση των ΗΠΑ και του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ στο Ιράν. Ήταν ζήτημα χρόνου το πότε θα πραγματοποιηθεί, ανοίγοντας τους ασκούς του Αιόλου ακόμη και για γενίκευση της παγκόσμιας σύρραξης, που ήδη στο μέτωπο της Ουκρανίας συμπληρώνει 4 χρόνια και στη μέση Ανατολή είναι συνεχής η παρουσία της. Τον τελευταίο χρόνο το Ισραήλ έχει επιτεθεί σε 6 χώρες, αριθμό που ούτε οι ΗΠΑ δεν έχουν αγγίξει μεταπολεμικά ως τώρα, ενώ η τελευταία με οδηγό στο τιμόνι τον κοινωνιοπαθή ακροδεξιό Τράμπ έχει καταφέρει να φέρει την ανθρωπότητα πιο κοντά από ποτέ σε ένα γενικευμένο πόλεμο μεταξύ πυρηνικών κρατικών δυνάμεων.
Μια από τις πρώτες «έξυπνες» και «απελευθερωτικές» βόμβες του αμερικάνικου οπλοστασίου βρήκε στόχο ένα σχολείο θηλέων στην Τεχεράνη, σκοτώνοντας 45 μαθήτριες, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη σπουδή της πολιτισμένης δύσης για τη γυναικεία απελευθέρωση από το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Το νέο μακελειό που ξεκινά η δυτική πολεμική μηχανή έχει ξεκάθαρο στόχο τον αντίπαλο παγκόσμιο ανταγωνιστικό πόλο και δεν μπορεί να έχει καμιά, έστω και έμμεση, έστω κι αν καταρρεύσει το βάρβαρο και ετοιμόρροπο καθεστώς στο Ιράν, ευεργετική συνέπεια στην υπόθεση της απελευθέρωσης της ιρανικής κοινωνίας που τόσο αίμα έδωσε στην πρόσφατη εξέγερσή της. Η πολύ νωπή περίπτωση στην κουρδική Ροζάβα το αποδεικνύει.
Οι φυσικοί σύμμαχοι των εξεγερμένων Ιρανών είναι οι εξεγερμένοι Αμερικανοί απέναντι στον ICE και την αμερικάνικη μεταναστευτική, ναζιστικού τύπου, πολιτική. Είναι αυτοί που θα μπορούσαν να σταματήσουν, ως ανοιχτό εσωτερικό μέτωπο απέναντι στις επιλογές της αμερικάνικης αστικής τάξης, τη νέα πολεμική κτηνωδία στο Ιράν. Συμμάχους έχουν τους Παλαιστίνιους και το αντικαπιταλιστικό κίνημα που πρέπει να αναδιοργανωθεί στην Ευρώπη. Αντίστοιχα οι δικοί μας σύμμαχοι, όπως και σύμμαχοι των εξεγερμένων Αμερικανών, των Παλαιστινίων μπορούν να είναι οι Ιρανοί αντικαθεστωτικοί, όχι το καθεστώς που τους καταπιέζει, ο Πούτιν, η Κίνα ή οποιοσδήποτε άλλος κρατικός μεσσίας.
Το ελληνικό αντικαπιταλιστικό και εργατικό κίνημα έχει συμφέρον την άμεση, διαρκή και με κάθε μέσο επίθεση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση, το ελληνικό κράτος για τη στάση του υπέρ των πολεμικών εξορμήσεων του ΝΑΤΟ, της Δύσης στον παγκόσμιο καπιταλιστικό-διακρατικό ανταγωνισμό. Έχει συμφέρον να αντιτίθεται στη συμμετοχή του ελληνικού κράτους, μέσω κυρίως της βάσης στη Σούδα στη νέα πολεμική βαρβαρότητα, μέσω των πολεμικών εξοπλισμών στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, του «rearm Europe», του ανταγωνισμού με την Τουρκία.
- Άμεσος τερματισμός της επίθεσης στο Ιράν
- Καμιά διευκόλυνση της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ από ελληνικό έδαφος
- Να κλείσει άμεσα και οριστικά η στρατιωτική βάση της Σούδας
- Γενική πολιτική-αντιπολεμική απεργία
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
