Tech Workers: ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Tech Workers: ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Τοποθέτηση των Tech Workers – κλαδική ένωση Τηλεπικοινωνιών & Πληροφορικής της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε που κατατέθηκε στην γενική συνέλευση του ΣΕΤΗΠ στις 18/2/26

Βρισκόμαστε μπροστά από την τρίτη επέτειο ενός προδιαγεγραμμένου εγκλήματος και είμαστε εμείς, ως συλλογικότητα ανθρώπων της εργατικής τάξης οι μόνοι που μπορούμε να  να καταδείξουμε τους πραγματικούς ενόχους και να αποδώσουμε δικαιοσύνη. Το έγκλημα των Τεμπών που στοίχισε την ζωή σε 57 συνανθρώπους μας, κυρίως νέα παιδιά, δεν θα δικαιωθεί απλώς με την δικαστική καταδίκη ενός αναλώσιμου πολιτικού προσωπικού αυτής της κυβέρνησης ή και όλων των προηγούμενων που οδήγησαν σε αυτή την κατάντια τον σιδηρόδρομο. Άλλωστε δεν είναι μόνο ο σιδηρόδρομος! Ανάμεσα σε άλλα που έχουν συμβεί στις μεταφορές, ξεχωρίζει η είδηση πως ο αερολιμένας Αθηνών έπαθε πρόσφατα “black out” λόγω των αρχαίων συστημάτων τεχνολογίας με τα αεροπλάνα να πετάνε για μερικά λεπτά στα τυφλά. Ο πολεμικός προϋπολογισμός που ψηφίστηκε σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση βασικών αγαθών όπως οι μεταφορές, η υγεία, η εκπαίδευση και οι τηλεπικοινωνίες έρχεται να εντείνει ακριβώς αυτόν τον ταξικό πόλεμο που πληρώνουμε με τις ζωές μας.

Η επίθεση του Κεφαλαίου στα δημόσια άγαθα φυσικά δεν αποτελεί «ελληνική πρωτοτυπία» όπως αφήνουν να εννοηθεί ορισμένοι. Στις 18 Γενάρη 2026 γίνεται γνωστή η είδηση πως κοντά σε μια πόλη της Ανδαλουσίας στην Ισπανία, ένα τρένο εκτροχιάστηκε και συγκρούστηκε με ένα δεύτερο που με αποτέλεσμα τον θάνατο 46 ανθρώπων. Για άλλη μια φορά τα συνδικάτα είχαν προειδοποιήσει για την κακή συντήρηση του δημόσιου σιδηροδρομικού δικτύου, που όμως είχε ανατεθεί σε ιδιωτικές εργολαβικές εταιρείες. Αυτό που δεν έγινε ιδιαίτερα γνωστό είναι πως με πρωτοβουλία του ομοσπονδιακού συνδικάτου της αναρχοσυνδικαλιστικής CGT κηρύχθηκε και οργανώθηκε τριήμερη γενική απεργία στο σιδηρόδρομο από την Δευτέρα 9 μέχρι και την Τετάρτη 11 Φλεβάρη. Η απεργία ξεκίνησε με τέτοια μαζική συμμετοχή που τελικά πάγωσε το δίκτυο, αλλά μέχρι το τέλος της ίδιας μέρας είχε σταματήσει, αφού είχε ήδη πετύχει μια ιστορική νίκη! Το υπουργείο Μεταφορών αναγκάστηκε να δεσμευτεί σε σημαντικές επενδύσεις σε συντήρηση και υποδομές, την δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας, καθώς και την σύσταση κοινής επιτροπής ασφάλειας με συμμετοχή συνδικάτων. Πράγματα ανήκουστα αυτή τη φορά για την Ελλάδα…

Για την «Κοινωνική Συμφωνία» 


Αυτό λοιπόν που αποτελεί πραγματικά «ελληνική πρωτοτυπία» είναι η μονοκρατορία της ΓΣΕΕ που δεν αμφισβητείται από καμία άλλη δύναμη του συνδικαλιστικού κινήματος, ούτε σε επίπεδο δομών, αλλά φυσικά ούτε και στην πρακτική…

Την Παρασκευή 13 Φλεβάρη ψηφίστηκε η κατάπτυστη «Κοινωνική Συμφωνία» της κυβέρνησης, του ΣΕΒ και της ΓΣΕΕ που αναθέτει ουσιαστικά την διαπραγμάτευση όλων των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στον «αξιότιμο» κύριο Γιάννη Παναγόπουλο. Η απάντηση του μεγαλύτερου εργατικού κέντρου της χώρας, του ΕΚΑ, που όλως τυχαίως συνεδριάζει μαζικά εκείνο το διάστημα; Μια 4ωρή στάση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, ούτε καν μέχρι την λήξη της βάρδιας. Κοινώς έπρεπε να γυρίσουμε και στη δουλειά μετά την συγκέντρωση… 

Για τον κλάδο μας


Συμπληρώνουμε όμως και έναν χρόνο από την μαζικότερη γενική απεργία των τελευταίων δεκαετιών, που ξεκίνησε από τα κάτω. Η απεργία της 28ης Φλεβάρη αποτέλεσε το έναυσμα για μια άνευ προηγούμενου απεργιακή συμμετοχή και οργάνωση σε χώρους εργασίας του κλάδου, που έχει αφήσει παρακαταθήκη στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες μέχρι και σήμερα. Αυτή η μάχη όμως δεν θα δοθεί φέτος, τουλάχιστον όχι με απεργιακούς όρους, αφού για ένα μεγάλο μέρος του κλάδου, ειδικά τις εταιρείες Πληροφορικής, το Σάββατο δεν είναι εργάσιμη μέρα. Πάλι με ευθύνη των δυνάμεων του που συμμετείχαν στο συνέδριο του ΕΚΑ, η πρόταση για κλιμάκωση του αγώνα με την κήρυξη 48ωρής απεργίας θάφτηκε χωρίς κάποιο ουσιαστικό αντεπιχείρημα.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να αντιληφθεί πως το μέλλον της ανθρωπότητας μοιάζει αυτή τη στιγμή εξαιρετικά δυσοίωνο. Οι Τηλεπικοινωνίες και οι Τεχνολογίες Πληροφορικής βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην αιχμή αυτών των εξελίξεων. Από την σπατάλη ηλεκτρικής ενέργειας, νερού και άλλων φυσικών πόρων σε Data Centers στο όνομα της λεγόμενης «Τεχνητής Νοημοσύνης» μέχρι την παραγωγή πολεμικού υλικού και λογισμικού, τα αφεντικά μας σε κάθε τέτοια δυστοπική είδηση τρίβουν τα χέρια τους. Ήδη στην ΝΟΚΙΑ, την Netcompany Intrasoft και την Cosmote-Unisystems έχουν αναλάβει πρόσφατα πολεμικά project και πόσες ακόμα άραγε…

Χρειάζεται να σημειώσουμε όμως πως ο κλάδος μας κατέχει μια ακόμη πρωτιά, αυτή που αφορά τα ποσοστά κατάθλιψης. Στους δικούς μας εργασιακούς χώρους μπορεί να μην μυρίζει «υγραέριο» όπως στην «Βιολάντα», αλλά υπάρχει μια άλλου είδους έκρηξη που σιγοβράζει. Πρόκειται για τη ψυχική μας υγεία που βάλλεται μέσα από τις συνθήκες της εργασίας μας, δηλαδή από την εντατικοποίηση και την αξιολόγηση. Αλλά και από την ίδια την φύση της δουλειάς μας που εκμεταλλεύεται την δημιουργικότητα μας για να παράξει προϊόντα που κυμαίνονται στο φάσμα μεταξύ άχρηστων και κοινωνικά βλαπτικών. Αυτά είναι που προκαλούν το “burnout” που πληρώνουμε και εκτός εργασίας για μια ζωή. Για να μην μιλήσουμε για τις σωματικές ασθένειες που προκύπτουν από την καθιστική εργασία του γραφείου…

Μπροστά στην ενδεχόμενη καταστροφή της ανθρωπότητας όπως την ξέρουμε, ήρθε η ώρα να αντιπαρατάξουμε την συλλογική μας δύναμη! Η δύναμη της Εργασίας μας στις Τηλεπικοινωνίες και την Πληροφορική υπερβαίνει κατά πολύ την εξουσία των αφεντικών μας! Με βασική προϋπόθεση την αυτοοργάνωση στην βάση μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς, μέσα από σωματειακές επιτροπές εργαζομένων και επιχειρησιακά σωματεία, μπορούμε να αλλάξουμε το ρου της ιστορίας! Οφείλουμε να ξεκινήσουμε φυσικά από την επαναφορά της συλλογικής διαπραγμάτευσης για την ανάκτηση της εργατικής μας δύναμης και την υπογραφή της κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας! Ειδικά μετά την ψήφιση της «Κοινωνικής Συμφωνίας» αν δεν δώσουμε από σήμερα αυτό τον αγώνα για τους εαυτούς μας, κινδυνεύουμε να μας «φορέσουν» καπέλο κάποια άλλη Σύμβαση με δυσμενέστερους όρους από τον κάθε πουλημένο Παναγόπουλο της ΓΣΕΕ.

Αποφασίζουμε: 

  • Κλιμάκωση του αγώνα με 48ωρή απεργία στις 27 & 28 Φλεβάρη 2026 ενάντια στις δολοφονίες Κράτους – Κεφαλαίου!
  • Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στις εκδηλώσεις του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής (ΣΕΠΕ) για την υπογραφή της κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας! 
  • Καταγγελία των πολεμικών έργων στον κλάδο! Κινητοποιήσεις στις εταιρείες που κερδοφορούν από την σφαγή της ανθρωπότητας!