Η έκρηξη και η φωτιά που ισοπέδωσαν το εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα και οδήγησαν εργαζόμενες στο φριχτό θάνατο είναι μια ακόμα τραγική εργοδοτική δολοφονία, προϊόν ενός συστήματος που είναι φτιαγμένο για να μετράει ζωές με τη σχέση κόστος–όφελος. Όσο, λοιπόν, τα αφεντικά και οι αρχές μιλούν για «άγνωστα μέχρι στιγμής αίτια», εμείς ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι η αιτία είναι ο καπιταλισμός, είναι το κεφάλαιο, είναι αυτή η λογική του κέρδους με κάθε τρόπο που ενσωματώνει τη φονική εκμετάλλευση στον πυρήνα της παραγωγής.
Μόλις 4 ημέρες πριν ο υφυπουργός Καραγκούνης πανηγύριζε ανερυθρίαστα για δήθεν «μείωση των εργατικών δυστυχημάτων», την ώρα που ο ρυθμός των εργοδοτικών δολοφονιών έχει παγιωθεί τα τελευταία χρόνια στον έναν νεκρό κάθε δύο ημέρες και ήδη αποκτά αυξητικές τάσεις. Η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να τον φτύσει στη μούρη, αλλά δυστυχώς αυτό γίνεται μια ακόμη φορά με δικούς μας νεκρούς, με χιλιάδες τραυματισμούς, με οικογένειες διαλυμένες.
Για όλα τα εγκλήματα αυτά η αιτία είναι η ίδια. Η αιτία είναι η παραγωγή με κάθε κόστος. Είναι η πίεση για κέρδος, οι εντατικοποιημένοι ρυθμοί, οι ανύπαρκτοι έλεγχοι, η συστηματική παραβίαση κάθε μέτρου ασφάλειας. Η αιτία είναι το κέρδος που μπαίνει πάνω από τις ζωές μας. Η αιτία είναι τα αφεντικά που αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους ακριβώς όπως αντιμετωπίζουν τα αναλώσιμα υλικά. Η αιτία είναι το κράτος που τους προστατεύει, νομοθετεί προς την κατεύθυνση αυτή και στο τέλος τους αθωώνει.
Στην πρώτη γραμμή αθώωσης και ξεπλύματος των επανειλημμένων εγκλημάτων βρίσκονται και τα συστημικά ΜΜΕ. Αυτή τη φορά διαβάζουμε τα γνωστά περί ταπεινού ξεκινήματος και success story του αυτοδημιούργητου εργοστασιάρχη. Στην άλλη πλευρά, αυτή της πραγματικότητας, βρίσκονται οι εκκρεμείς παρατηρήσεις για θέματα μέτρων προστασίας και ασφάλειας των εργαζόμενων του εργοστασίου που προέκυψαν από τον έλεγχο της Επιθεώρησης Υγιεινής και Ασφάλειας το καλοκαίρι.
Η οργάνωση στους χώρους της δουλειάς και ο συλλογικός αγώνας είναι μονόδρομος για να νικηθεί η κρατική, εργοδοτική και καπιταλιστική τρομοκρατία της αβεβαιότητας του αν θα γυρίσεις σπίτι από τη δουλειά. Όταν καίγονται εργάτριες μέσα σε εργοστάσια, αυτό σημαίνει ότι κάποιοι είχαν ήδη αποφασίσει πως η ζωή τους αξίζει λιγότερο από την παραγωγή.
Δεν θα δεχτούμε άλλη μια «έκρηξη άγνωστης αιτίας». Δε γίνεται να συνεχίσουμε να μετράμε νεκρούς χωρίς αντίσταση σε αυτή την εργοδοτική λαίλαπα.
Στηρίζουμε την αυριανή απεργία στα Τρίκαλα και καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα σε πανεργατική απεργιακή κινητοποίηση.
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
