Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο πλήρους και οριστικής αποδιάρθρωσης της σταθερής εργασίας (στο βαθμό που αυτή έχει απομείνει), ως συνέχεια προηγούμενων νομοθετικών ανατροπών.
Σε ευθυγράμμιση με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, του τουριστικού κεφαλαίου, των κατασκευαστών και των υπόλοιπων τμημάτων της αστικής τάξης, επιβάλλει το 13ωρο ακόμα και στον ίδιο εργοδότη, καταργεί το δικαίωμα της μεγάλης ενιαίας άδειας, προωθεί τις συμβάσεις μηδενικών ωρών και των 2 ημερών, την υπερωρία στην εκ περιτροπής εργασία, τις προσλήψεις και απολύσεις με ένα απλό sms, την κατάργηση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών για υπερωρίες και υπερεργασία.
Επί της ουσίας, η κυβέρνηση θωρακίζει νομοθετικά όλη την αυθαιρεσία και τη μαυρίλα πάνω στην οποία ήδη χτίζεται η «εθνική ανάπτυξη». Είναι σχολικό ανέκδοτο το επιχείρημα του «δικαιώματος» του εργαζόμενου να αρνηθεί τη διευθέτηση του χρόνου που θα του προτείνει το αφεντικό. Ναι, όπως μπορούσε μέχρι τώρα «άνετα» να αρνηθεί τους εκβιασμούς, την ομηρία, την τρομοκρατία, τη μαύρη κι αδήλωτη εργασία…
Η σταθερή δουλειά μετατρέπεται σε εργασία-λάστιχο και οι μισθωτοί θα είναι διαθέσιμοι 24 ώρες το 24ωρο.
Παράλληλα, το κράτος και οι κυβερνώντες μοιράζουν καθρεφτάκια με δήθεν «ελαφρύνσεις» στη φορολογία, επικαλούμενοι τα πλεονάσματα. Μα το «πλεόνασμα» αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αίμα και ο ιδρώτας της τάξης μας, βγαλμένο μέσα από τη ληστεία του εισοδήματός μας μέσω της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Και την ίδια στιγμή, τα λεφτά που λείπουν από τις τσέπες μας, από τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα ταμεία, δίνονται απλόχερα για εξοπλιστικά προγράμματα, για πολεμικές δαπάνες και για στρατιωτικές συνεργασίες με το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ. Αυτό είναι το «αναπτυξιακό τους όραμα».
Ο πραγματικός μισθός της εργατικής τάξης στην ουσία μειώνεται σημαντικά λόγω της ακρίβειας, της εντατικοποίησης, της αύξησης της παραγωγικότητας και του εργάσιμου χρόνου, ενώ εμείς φορτωνόμαστε και το κόστος από τη διάλυση της υγείας, της παιδείας και των κοινωνικών παροχών. Παράλληα, οι εργοδοτικές εισφορές στα ασφαλιστικά μας ταμεία μειώνονται για να αυξηθεί κι άλλο η κερδοφορία τους, αφήνοντας εμάς απροστάτευτους. Η τάξη μας φτωχοποιείται για να τρέφεται το κεφάλαιο, αυτή είναι η πραγματικότητα που μας επιβάλλουν κράτος και αφεντικά.
Το εισόδημά μας συρρικνώνεται, ενώ αυξάνονται οι πολεμικές δαπάνες και πριμοδοτούνται οι επιχειρήσεις.Καθημερινά συντελούνται εργοδοτικά εγκλήματα στο βωμό του κέρδους των αφεντικών. Πάνω από 152 νεκρούς θρηνεί για φέτος η εργατική τάξη, σύμφωνα με τα λίγα καταγεγραμμένα περιστατικά· χιλιάδες σακατεύονται και κουβαλάνε κουσούρια μια ζωή, εξαιτίας της εντατικοποίησης, της αύξησης του εργάσιμου χρόνου, της απασχόλησης ανειδίκευτου προσωπικού σε δύσκολες εργασίες, της εκμετάλλευσης εργαζομένων που θα έπρεπε να ζουν από τη σύνταξή τους αλλά δεν μπορούν, και της έλλειψης βασικών μέτρων υγιεινής και ασφάλειας.
Απέναντι σε αυτή την εφιαλτική εργασιακή πραγματικότητα, δεν αρκεί η οργή και η αγανάκτηση. Αρκετά δουλέψαμε για τα κέρδη του κεφαλαίου. Καιρός να πάρουμε πίσω ό,τι μας ανήκει: τις ώρες, τα κέρδη, την παραγωγή!
Να βάλουμε φρένο στην περαιτέρω χειροτέρευση των όρων και συνθηκών εργασίας και της ίδιας της ζωής μας.
Οι κυρίαρχες δυνάμεις στο εργατικό κίνημα βρίσκονται στη γραμμή του εργοδοτικού συνδικαλισμού, της αποδοχής του ρόλου του ισότιμου συνομιλητή με το κεφάλαιο και της συνθηκολόγησης. Ακόμα και δυνάμεις του ΠΑΜΕ, που σε κάποιους χώρους αγγίζουν τα όρια του αγωνιστικού ρεφορμισμού, έχουν αποδεχτεί την ήττα των αρνητικών συσχετισμών και κινούνται χωρίς σχέδιο και πλάνο ανατροπής, ελπίζοντας ότι οι νόμοι θα μείνουν στα χαρτιά.
Συνάδελφοι/ισσες, στην επίθεσή τους να απαντήσουμε δυναμικά, στοχευμένα και αποφασιστικά. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Μόνο η ενεργή συμμετοχή μας φέρνει αποτελέσματα, επειδή εμείς ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα τις πραγματικές ανάγκες μας.
Να επιβάλλουμε τη μείωση του εργάσιμου χρόνου και την αύξηση των αποδοχών μας εις βάρος της κερδοφορίας των εργοδοτών. Σε κάθε κλάδο και μαζικό χώρο, να δοθεί η μάχη για Συμβάσεις Εργασίας με τους δικούς μας όρους.Όλοι κι όλες στην απεργία την 1η Οκτώβρη.
Συνελεύσεις σε όλους τους χώρους και τα σωματεία αμέσως μετά την κινητοποίηση, για το σχεδιασμό της δράσης μας, με στόχο την απεργιακή κλιμάκωση και το μπλοκάρισμα της παραγωγής.
Να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο της Κεραμέως.
- Αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του χρόνου εργασίας, συλλογικές συμβάσεις στο ύψος των κοινωνικών αναγκών – Κατάργηση όλων των ευέλικτων μορφών εργασίας.
- Ακύρωση όλων των αντεργατικών και αντισυνδικαλιστικών νόμων των τελευταίων χρόνων – Καμία ποινικοποίηση του συνδικαλισμού.
- Αύξηση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών. Όλο το κόστος ασφάλισης σε κράτος και αφεντικά.
- Άμεση παύση των πολεμικών επιχειρήσεων, της γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού και κάθε συμμετοχής του ελληνικού κράτους σε αυτήν.
Αθήνα: Χαυτεία 10:30
Θεσσαλονίκη: Καμάρα 10:30
Πάτρα: Πλ. Γεωργίου 10:30
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
